Ajahn Buddhadasa Maar wat is nu eigenlijk vipassana en wat zou het resultaat van vipassana meditatie moeten zijn? Wanneer er gevraagd wordt wat de basis, wat het fundament van vipassana is, dan zijn dat ethiek (moraliteit, discipline) en concentratie. Vipassana betekent 'helder inzicht' en verwijst naar een niet-verduisterde zienswijze die zich kan openbaren wanneer iemands geest (of hart) vol van vreugde is en vrij van elke bezoedeling (vervuiling). Vreugde ontwikkelt zich wanneer er zuivere ethiek is; ethiek is een noodzakelijke voorwaarde. Dit staat in de klassieke boeddhistische teksten te lezen. Het proces wordt omschreven in stadia van zuivering; de 7 purificaties, die uitmonden in Nirvana. Leraren beschouwen de realisatie van de ethische zuiverheid als de eerste van deze 7 zuiveringen. Wanneer deze is gerealiseerd, wanneer kalmte en rust in alle lichamelijke activiteiten en spraak is bereikt, dan is een mentale staat van kalmte en rust het gevolg. Deze staat is bevorderlijk voor de navolgende stadia van zuivering: bevrijding van onwetendheid, bevrijding van twijfel, kennis van wat het pad is en wat het niet is, kennis over wat de vooruitgang op het pad is en uiteindelijk intuitief inzicht. Deze laatste stadia staan voor wat vipassana eigenlijk is. Tegenwoordig zijn er veel boeddhistische learen die op verschillende wijze vipassana onderrichten. De beoefening bestaat uit concentratietechnieken zoals ademhalingsmeditatie gevolgd door vipassana of inzichtsmeditatie. In sommige systemen wordt er direkt begonnen met formele vipassanameditatie; het ontwikkelen van een mate van concentratie en opmerkzaamheid (mindfulness) tot er een evenwicht is in de geest en er de ervaring kan zijn van het 'bovenwereldse'; bevrijding als Nirvana. Of een meditator nu oefent in afzondering of doormiddel van de 'natuurlijke methode' (activiteiten), uiteindelijk komt hij tot een vanzelfsprekende integratie van vipassana en mindfulness in het dagelijkse leven. De vrije mens heeft werkelijk geen verleden noch toekomst; hij ziet dat werkelijke vrijheid te vinden is in het inzicht dat er niets te behouden en niets te verliezen is. Moge dit inzicht de bron zijn voor ware vreugde en leiden tot bevrijding van alle wezens... vrij vertaald door Fred Pelon van der Velden, Amsterdam, juli 2009, werk in uitvoering Eerwaarde Mettavihari In de meditatie hebben we met drie dingen te maken: sila (discipline), samadhi (concentratie) en pañña (wijsheid). Je mediteert om je in staat te stellen wijsheid te verwerven, dat is het uiteindelijke doel van de meditatie. De toegang tot die wijsheid is sila of discipline. En discipline kan alleen maar komen met geduld. Geduldige discipline maakt je sterk, geeft je de kracht om met alles om te gaan, zelfs met dingen die niet aantrekkelijk zijn... lees meer Ajahn Sumedho e.a. Paccattam veditabbo vinnuhi means that we can only know Dhamma through direct experience. It is like the taste of honey — if someone else tastes it, we still don’t know its flavour. We may know the chemical formula or be able to recite all the great poetry ever written about honey, but only when we taste it for ourselves do we really know what it is like. It is the same with Dhamma: we have to taste it, we have to know it directly... lees meer Vroeg Boeddhistische Suttas Laat men niet het verleden herleven, noch zijn hoop vestigen op de toekomst. Het verleden is reeds voorbij gegaan, en de toekomst: die is er nog niet. Maar laat men de huidige toestand steeds weer met inzicht bezien. Laat men die met zekerheid kennen; onverstoord en niet overweldigd. Vandaag moet men de inspanning maken; wie weet is men morgen reeds dood? Men kan daarover geen afspraakje maken met de Dood en zijn machtige troepen. Wie zijn leven leeft op deze manier, en zich dag en nacht voortdurend inspant: over hem heeft de Vredige Wijze gezegd dat hij zeker een voortreffelijke dag had. (Boeddha, Bhaddekaratta Sutta) ... lees meer Salim Michaël We moeten niet vergeten dat er verschillende stadia van verlichting zijn. Verlichting is slechts het begin van de werkelijke spirituele beoefening op het pad naar bevrijding. Ondanks alle bijzondere ervaringen die hij eventueel heeft gehad, zal de meditator moeten toegeven dat hij nog steeds niet bevrijd is, dat er ongewenste latente neigingen zijn, gebrek aan ijver en innerlijke kracht. En wanneer hij er toe is over gegaan om met anderen te delen wat hij aan 'hogere' kennis of ervaring heeft opgedaan, is er het risico van toegevoegde onjuistheden, van trots en is wat hij deelt soms zelfs gekruid met een beetje fantasie ontstaan uit het verborgen verlangen om uit te blinken in andermans ogen. De ontdekking van verlichting, van je 'hogere' zelf, betekent niet automatisch de onmiddelijke bevrijding van je gebondenheid aan je 'lagere' natuur... vrij vertaald door Fred Pelon van der Velden, Amsterdam, mei 2009, werk in uitvoering Ajahn Chah 'The heedless are like the dead. Don’t be heedless! All beings and all sankhårå are unstable and impermanent. Don’t form any attachment to them! Happy or sad, progressing or falling apart, in the end it all comes to the same place. Please understand this. Living in the world and having this perspective we can be free of danger. Whatever we may gain or accomplish in the world because of our good kamma, it is still of the world and subject to decay and loss, so don’t get too carried away by it. It’s like a beetle scratching at the earth. It can scratch up a pile that’s a lot bigger than itself, but it’s still only a pile of dirt. If it works hard it makes a deep hole in the ground, but it’s still only a hole in dirt. If a buffalo drops a load of dung there, it will be bigger than the beetle’s pile of earth, but it still isn’t anything that reaches to the sky. It’s all dirt. Worldly accomplishments are like this. No matter how hard the beetles work, they’re just involved in dirt, making holes and piles. People who have good worldly kamma have the intelligence to do well in the world. But no matter how well they do they’re still living in the world. All the things they do are worldly and have their limits, like the beetle scratching away at the earth. The hole may go deep, but it’s in the earth. The pile may get high, but it’s just a pile of dirt. Doing well, getting a lot, we’re just doing well and getting a lot in the world. Please understand this and try to develop detachment. If you don’t gain much, be contented, understanding that it’s only the worldly. If you gain a lot, understand that it’s only the worldly. Contemplate these truths and don’t be heedless. See both sides of things, not getting stuck on one side. When something delights you, hold part of yourself back in reserve, because that delight won’t last. When you are happy, don’t go completely over to its side because soon enough you’ll be back on the other side with unhappiness.'...lees meer from the book: Everything Is Teaching Us "Internalising that which is venerable within your heart doesn't involve working only with the mind, but your body and speech as well. They have to work together. Before you can practice with your body and speech, you must be practicing with your mind. However, if you simply practice with the mind, neglecting body and speech, that won't work either. They are inseparable. Practising with the mind until it is smooth, refined and beautiful is similar to producing a finished wooden pillar or plank: before you can obtain a pillar that is smooth, varnished and attractive, you must first go and cut a tree down. Then you must cut off the rough parts - the roots and branches - before you split it, saw it and work it. Practicing with the mind is the same as working with the tree, you have to work with the coarse things first. You have to destroy the rough parts: destroy the roots, destroy the bark and everything which is unattractive, in order to obtain that which is attractive and pleasing to the eye. You have to work through the rough to reach the smooth. Dhamma practice is just the same. You aim to pacify and purify the mind, but it is difficult to do. You have to begin practising with externals - body and speech - working your way inwards until you reach that which is smooth, shining and beautiful. You can compare it with a finished piece of furniture, such as these tables and chairs. They may be attractive now, but once they were just rough bits of wood with branches and leaves, which had to be planed and worked with. This is the way you obtain furniture that is beautiful or a mind that is perfect and pure. Therefore the right path to peace, the path the Buddha laid down, which leads to peace of mind and the pacification of the defilements, is sila, samadhi, and panna, This is the path of practice. It is the path that leads you to purity and leads you to realise and embody the qualities of the Samana. It is the way to the complete abandonment of greed, hatred and delusion. The practice does not differ from this whether you view it internally or externally. This way of training and maturing the mind - which involves the chanting, meditation, Dhamma talks and all the other parts of practice - forces you to go against the grain of the defilements. You have to go against the tendencies of the mind , because normally we like to take things easy, to be lazy and avoid anything which causes us friction or involves suffering and difficulty. The mind simply doesn't want to make the effort or get involved. This is why you have to be ready to endure hardship and bring forth effort in the practice. You have to use the dhamma of endurance and really struggle. Previously your bodies were simply vehicles for having fun, and having built up all sorts of unskilful habits it's difficult for you to start practicing with them. Before, you didn't restrain your speech, so now it's hard to start restraining it. But as with that wood, it doesn't matter how troublesome or hard it seems: before you can make it into tables and chairs, you have to encounter some difficulty. That's not the important thing; it's just something you have to experience along the way. You have to work through the rough wood to produce the finished pieces of furniture" From the book Meditation |