|
|
|
W E L K O M B I J S A M A S A N A V I H A R A
h u i s v o o r b o e d d h i s t i s c h e m e d i t a t i e
Aldus sprak de Boeddha:
Als in dat wat je ziet, slechts is wat gezien is;
in dat wat je hoort, slechts is wat gehoord is;
in dat wat je voelt, slechts is wat gevoeld is;
in dat wat je waarneemt, slechts is wat waargenomen is,
dan zul je niet 'daarbij' horen; als je niet 'daarbij' hoort,
dan zul je niet 'daarin' zijn; als je niet 'daarin' bent,
dan zul je noch hier, noch aan de andere zijde, noch tussen beide in zijn.
Dit is het einde van lijden.
(bron: Bahiya Sutta, Udana 1-10)
|
|
|
|
INZICHT MEDITATIE - VIPASSANA - MINDFULNESS
Continue opmerkzaamheid en non-reactief gewaarzijn voorkomen dat de geest; denken-voelen, aan de slag gaat, zoals evalueren - oordelen - reageren, met al de ongefilterde informatie die via de zintuigen binnenkomen.
We ervaren of weten dan wel wat er is, maar we maken er verder niets meer van; het is wat het is; het is zo.
Een ontspannen en alerte opmerkzaamheid gecombineerd met moment-concentratie wordt aldus een proces van aanwezig-zijn.
Op deze manier komen er minder onheilzame gedachten, associaties, gewoontes en gehechtheden op,
en wanneer ze opkomen worden ze slechts gezien. Er ontvouwt zich een staat van waarachtig aanwezig-zijn.
We gaan zien dat onbestendigheid, verandering, een kenmerk is van alle zintuigelijke ervaringen,
dat er onvoldaanheid is en bovendien dat deze zintuigelijke indrukken onpersoonlijk zijn.
Er is geen 'ik' dat gewaar-is, er is gewaar-zijn
Mediteren is dan bevrijding in de praktijk, op deze wijze ontstaat er inzicht.
Doormiddel van eenvoudige oefeningen maken we een begin met dit proces;
een stap voor stap, of juist heel plotseling, ontwaken in de werkelijkheid.
Het resultaat is een liefdevoller, gelijkmoediger en gelukkiger bestaan, hier en nu.
|
Agenda:
Mediteren met Fred Pelon van der Velden: waar en wanneer?
De Kracht van Straks 1: een boek dat nog in de pen zit kan toch gelezen worden...
Idapaccayata oftewel nu-casualiteit gaat over oorzaak en gevolg op dit moment. Wanneer we ons openstellen voor dat wat er is en deze realiteit vervolgens omarmen, in plaats van deze te beoordelen, af te wijzen of verlangen naar iets anders, ontdekken we een ruimtelijkheid waarin we de 'werkelijkheid' kunnen gaan zien zoals het is. Dat wat nog niet 'is', namelijk het straks, en dat wat 'was', namelijk het verleden, verleiden ons steeds weer wanneer we onopmerkzaam zijn. Deze twee krachten belemmeren ons zicht op de werkelijkheid en vormen zo een sluier van opvattingen en ideeën die onze opgedane patronen en neigingen in stand houden. Wanneer we deze verduisterende krachten herkennen, bijvoorbeeld door middel van liefdevolle aandacht of opmerkzaamheid, ontkrachten we de verwarrende werking ervan en bevrijden ons uit de vicieuze cirkel van het geconditioneerde bestaan (Samsara). Gevoelens opmerken zonder erin verstrikt te raken, of deze nu aangenaam, onaangenaam of neutraal zijn, en loslaten, is het begin van het einde van gehechtheid en identificatie en daarmee van het 'lijden onder het lijden'. De kracht van straks is dan niet meer een automatisch ontlopen van het zicht op oorzaak en gevolg in het hier-en-nu, maar het anticiperen op en het ervaren van vrijheid.
De Kracht van Straks 2: gevoelens gaan vooraf aan het een en ander...
Deudgzaamheid en tevredenheid zijn de voorbodes van ware (niet-zintuigelijke) vreugde en geluk (sukkha en piti). Ware vreugde en geluk vormen op hun beurt weer de basis voor concentratie en inzicht. Het is derhalve goed om zowel in je formele meditatie als daarbuiten onderscheid te maken tussen heilzame en onheilzame gevoelens en de middenweg te bewandelen tussen afkeer van onaangename gevoelens, voorkeur voor aangename gevoelens en het niet opmerken van neutrale gevoelens. Een non-reactief gewaarzijn bewaakt en bewerkstelligt dit evenwicht. Bovendien is het cultiveren van ware vreugde en waar geluk een scheppende conditie voor verlichting.
(Binnenkort: De Kracht van Straks 3...)
|
|
